వృషణములు(TESTICLES) -వాటి ప్రాధన్యత

ఈ టపాకు అసలు సిసలైన శీర్షిక "ఆధునిక జీవిత విదానంలో ఆథ్యాత్మికత అనివార్యం " అన్నదే  కాని శీర్శికలోని విషయం కూడ చివరన ఇచ్చాను.

ఇదివరకే  విద్యా,ఉధ్యోగం,పెళ్ళి,పిల్లలు అంతేనా అంటూ ఒక టపా వ్రాసాను .అందుకు కొనసాగింపుగానే ఈ టపా పోస్టు చేస్తున్నాను.

1967లో పుట్టిన నాకు 1987దాకా భయిట ప్రపంచమంటే ఏమో తెలీదు. ఆతరువాత నేను చూసిన ప్రపంచపు చీకటి ప్రదేశాలు అన్నీ ఇన్నీ కావు. పైగా ఆదర్శ వివాహం,నిరుధ్యోగం, పేదరికం ఇవన్నీ నన్ను ఎంతగానో తీర్చి దిద్దాయి.

చూస్తూనే ఉన్నా. ఈ ప్రపంచాన్ని,ప్రజలను,వారికొచ్చే సమస్యలను,వాటికి వారు కనుగొనే పరిష్కారాలను చూస్తూనే ఉన్నా. పెనుమార్పులే చోటు చేసుకున్నాయి.

అప్పట్లో త్రాగుబోతు అంటే వీధికొకరిద్దరే ఉండేవారు. దివాళా కోళ్ళంటే ఊరికి ఒకరిద్దరో ఉండేవారు. క్రిమినల్స్ సంఖ్య కూడ అంతంత మాత్రమే.

పైగా ఇటువంటి వారు సమాజంచే వెలివేయబడినట్టుగా బతికేస్తుంటారు. కాని గత పది సం.లలో వీరి సంఖ్య భారిగా పెరిగిపోయాయి. ప్రతి కుటుంభం మీద క్రైమ్ నీడ కమ్ముకుంటూంది. (భాధిలుగానో /కారకులుగానో) , అంతేకాదు వీరితో ఇంటరాక్ట్ అవ్వడానికి మర్యాదస్తులు సైతం ఉత్సుకత చూపుతున్నారు. ఇంటరాక్ట్ అవుతున్నారు. పైగా అదేదో గొప్పన్న తలంపు కూడ ఉంది.లంచకుండీలు అప్పట్లోను ఉండేవారు.కాని వారి పరిస్థితి ఎయిడ్స్ పేషంట్స్ కంటే ఘోరంగా ఉండేది. ఇప్పట్లో ?

జీవన విధానం మారింది. జనాభా పెరిగింది. పోటి పెరిగింది. యుద్ద ధర్మాలు మారాయి. కాస్ట్ ఆఫ్ లివింగ్ పెరిగింది. ప్రతీ ఇది డబ్బుతో కొనాల్సిందే. డబ్బుంటే మరి ఏదన్నా కొనగలమనే పరిస్థితి వచ్చింది.

 మా నాన్న జిల్లా ఖజాణా అధికారి .అయినా మేము ప్రభుత్వ పాఠ శాలల్లోనే చదివాం.ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల్లోనే వైద్యం చెయ్యించుకున్నాం.  అప్పట్లో కలెక్టరుగా ఉన్న చటర్జి గారు సైతం, తమ శ్రీమతి గారి ప్రసవానికి ప్రభుత్వాసుపత్రినే ఎంపిక చేసారు.

ఇవన్ని నేను ప్రస్తావించడం వీటినన్నింటిని తక్షణం రూపు మాపాలని కాదు. ఇలా బతుకులు బస్ స్టాండు కన్నా హీనంగా తయారవ్వడంతో మనుషులు రోగాల పుట్టగా తయారయ్యేరు. (మానసికంగా కూడా)

ఐదేళ్ళ బాలునికి  సైతం టెన్షన్ ఉంది. షుగర్,బి.పి,అల్సర్,పైల్స్ ఇలా ఒకటి కాదు అన్నివిదాలైన రోగాలతో సతమతమవుతున్నారు.

స్ట్ర్రెస్, కాంప్లెక్సులు,సైకలాజికల్ డిస్ ఆర్డర్లు ఇలా ఒకటి కాదు. అందరు పిచ్చోళ్ళే పెర్సెంటేజిలోనే తేడా. అందుకే నొకి చెబుతున్నా పదేళ్ళ ముందుకన్నా ఆథ్యాత్మికతయొక్క అవసరం రెట్టింతలైంది. ఆథ్యాత్మికత అనివార్యమైంది.

అంటే మోక్షాన్నికోరుకోవడానికో,ఉత్తమ ప్రవృత్తిని అలవాటు చేసుకోవడానికో కాదు. కనీశం రోగాల్లోనుండి, అకాల మృత్యువులనుండి, మానసిక రుగ్మతలనుండి, ఆత్మహత్యలనుండి మనలను మనం రక్షించుకోవడానికైనా ఆథ్యాత్మికత అనివార్యమైంది.

దేనినైనా పొందాలంటే అందుకు గల మార్గాలు కొన్నే A.అవి లేకుండానే బతకడం నేర్చుకోవడంB.వాటిని పొందాలని కుతుకుతలాడక ఉండతం C.పొందినా వాటిని పోగొట్టుకోవడానికి సిద్దంగా ఉండడం.

మీరు ప్రాపంచికంగా సక్సెస్ అవ్వాలన్నా ఈ సూత్రాన్ని ఫాలో అవ్వడం తప్పనిసరి. ఈ ఫార్ములా మీకు అబ్బాలంటే అది ఒక్క ఆథ్యాద్మికతతోనే సాధ్యం.

గత  దశాబ్దాల్లో  ఆత్యాత్మికత అంటూ మరొకటి లేకుండా ప్రతి ఒక్కరు పరిమిత కోరికలతో,అవి నెరవేరకున్నా నాకు వ్రాసి పెట్టిందీంతే అంటూ ప్రశాంతంగా బ్రతికేసే వారు. ఇప్పుడా పరిస్థితి అసల్లేదు. అందుకే ప్రత్యేకించి ఆథ్యాత్మికత అవసరమైంది.

ప్రకృతికి మనిషికి ఉన్న అనుసంథానం పూర్తిగా తెగి పోయింది. సహజ ప్రసవాలు అరుదై పోయాయి. సిజేరీయన్లు పెరిగి పోయాయి. ఆకలవ్వాలన్నా , తిన్నది అరగాలన్నా, అరిగింది భయిట పడాలన్నా, కోరిక కలగాలన్నా ఇలా ఏం జరగాలన్నా టాబ్లెట్స్, సూదులు,మందులు అనివార్యమై పోయాయి.

మానవుడు నాగరికత సాధించటానికి పూర్వం అడవుల్లో,ఎడారుల్లో,భట్టల్లేక,ఎండల్లో,వానల్లో తిరిగినప్పుడు ఉన్నంత స్టేమినా,అంత:కరణలోని స్ఫురణ్ అన్ని దుమ్ము కొట్టుకు పోయాయి.

తెన్షన్..తెన్షన్..తెన్షన్..

ఇందుకు కారనం మనవ జీవితం ప్రకృతినుండి దూరంగా దూరంగా దూరంగా జారిపోవడమే.ఈ సృష్టికి కేంద్ర భిందువేమిటో, గంగోద్రి ఏదో  ఏ వైజ్ఞానికుడూ నిర్ధారించలేక పోయాడు.

కాని ప్రాపంచిక జీవితాన ప్రతి మనిషి తనను కేంద్ర భిందువుగా ఊహించుకుంటాడు. భయిట ప్రపంచంతో ఇమడలేక పోతున్నాడు.

ప్రతి ఒక్కరు ఇంఫిరియర్గా ఫీలవ్వదం. మరేదో సాధిస్తేకాని,సంపాదిస్తే కాని తాను ప్రయోజకుడు కాలేనేమోనని భ్రమించటం ఎక్కువైంది.

మనం ఈ సృష్ఠిలో కేవలం ఒక భాగం మాత్రమే. ఈ సువిశాల సృష్టిలో ఒక బ్యాక్టీరియాకున్నంత ప్రాధన్యమే మనకూ ఉంటుంది. మనమందరం ఈ సృష్థియిక్క ఉమ్మడి ప్రణాళికను సమైఖ్యంగా అమలు చేస్తున్నామంతే.
అవి,ఇవి,అన్ని మరేదో ఒక అదృశ్య హస్తం చే నియంత్రించ బడుతున్నాయి.

ఈ సత్యాన్ని ఎరింగి,సృష్టితో మమేకమై,అహాన్ని పక్కన పెడితే కాని ప్రాపంచికంగా కూడ నాశనమైపోతాం.మనిషిలో శరీరానికి అతీతంగా మరేదో ఉంది (ఆత్మ) అది భగవత్ స్వరూపం అని చెబుతున్నారు.

చెబితే చెప్పారు కాని ..వారు స్వానుభవాన ఎరింగి చెప్పి ఉండవచ్చును గాక. వాటిని కేవలం రీ ప్రొడ్యూస్ చెయ్యడం ఆత్యాత్మికత కానే  కాదు. ఇంకా ఆథ్యాత్మికత అంటే ఏమి?

మీరేదో పెద్ద మనస్సు చేసి సృష్ఠిని రక్షించడం కాదు.. ఈ సృష్ఠియే మనలను సర్వైవ్ కానిస్తూందన్న సత్యాన్ని అర్థం చేసుకుంటే అదే ఆథ్యాత్మికత. ప్రకృతికి మళ్ళడమే వాస్తవమైన ఆథ్యాత్మికత ..

ఉ. మగవానిలోని వృష్ణాలు శరీరానికి భయిట కాక లోపలే ఉండి ఉంటే శరీర ఉష్ణోగ్రతకు జీవకణాలు బతికేవి కావు మీరు నేను ఎవ్వరం పుట్టేవారం కాదు.

కాని మనం ఏంచేస్తున్నాం.. అడ్డమైన పని చేసి డబ్బు సంపాయించి వందల రూపాయలు వెచ్చించి ,
కాస్ట్లీ కట్ డ్రాయర్లు కొంటున్నాం, వేలాది రూపాయలు వెచ్చించి జీన్స్ ప్యేంట్లు కొంటున్నాం. లక్షలు పెట్టి టూవీలర్లు కొంటున్నాం. ఇవన్ని ఎందుకు ప్రకృతి  దయదలచి బిచ్చం పెట్టి నపుంసకులై , మళ్ళీ వేలాది రూపాయలు వెచ్చించి వయాగ్రాలు కొనడానికే..

షిట్! గో బ్యాక్ టు నేచర్ .. ( రూషో)

ఆథ్యాత్మికం X సెక్స్

లోకం అపార్థం చేసుకుంటుందని నిజం చెప్పడం మానెయ్యడం నా వల్ల కాదు. గతంలో  భర్త చని పోగానే స్త్ర్రీని భూడిద చెయ్యద్దన్నా అపార్థం చేసుకునేరు. తదుపరి గుండు గీయించొద్దంటే అపార్థం చేసుకునేరు.

నేను సెక్స్ గురించి ప్రస్తావించటం ఎందుకంటే "కామి కాని వాడు మోక్ష కామి కాలేడు" సెక్స్ ఎల్.కె.జి అంటే ఆథ్యాత్మికం  యుకేజి వంటిది.

నా అసలైన ఉద్దేశం ప్రతి ఒక్కరిని ఆథ్యాత్మికం వైపు ఆకర్షించి వారిలో ఆథ్యాత్మికతను పెంపొందించాలన్నదే. కాని చాలా మంది ఆథ్యాత్మికమంటే  అందులో  సెక్సుకు తావు లేదని, అది  నిషేదించ బడిందని అపోహ పడి దూరంగా పారి పోతారు.

నాకు కలిగిన అనుభవం ఏమంటే బ్ర్హహ్మచర్యమన్నది ఆథ్యాత్మికతకు కావల్సిన క్వాలిఫికేషన్ కాదు. ఆథ్యాత్మికతతో లభించే డిగ్రీ వంటిది. ఆథ్యాత్మికానికి కావలసింది స్పృహతో కూడిన లోతైన ధీర్ఘకాలిక రతి.
ఇటువంటి రతి సంప్రాప్తించినప్పుడు తదుపరి కోరిక కలగడానికి మామూలు కంటే ఎక్కౌవ కాలం పడుతుంది.

సంఖ్య తగ్గుతుంది గాని కలిగే అనుభూతికేం కొదవ ఉండదు. కాని మానవులు సెక్స్ గురించిన అవగాహణ లేక ,మూడ నమ్మకాలతో,అపోహలతో, అపరాథ భావంతో ఆ సుఖాన్ని పొందక పోగా తరచూ దానికోసమే ప్రాకులాడుతూ ఆథ్యాత్మికానికి దూరమై పోతున్నారు.

అందుకే మళ్ళీ నా బ్లాగ్ నిషేదానికి గురైనా సరేనని "భావ ప్రాప్తి"కి కొన్ని మార్గాలను సూచించే ఈ టపాను పోస్ట్ చేస్తున్నాను.

భావ ప్రాప్తి వావ్ ఏం పదమండి బాబు ! రతియొక్క అసలైన భావం (మీనింగ్) ఏమిటో ప్రాప్తించటాన్నే భావ ప్రాప్తి అన్నారేమో?  నిజానికి కామోద్రేకమన్నది పంచేంద్రియాల ద్వారే కాక ప్రతి అణువు ద్వార ఆస్వాదించగల విషయం, ఎదుటివారికి పంచేటి విషయం.

రతి అంటే అదేదో రెండు మర్మాంగాలకు సంభంధించిన విషయం కానే కాదు. మరి లోతుగా వెళ్తే కుర్రాళ్ళు బోర్ ఫీల్ అవుతారేమో. సూటిగా చెబుతాను. మన దేశంలో రతిలో కర్త పురుషుడు, క్రియ ఆతనికే చెల్లుతుంది. కర్మ స్త్రీయే. (రాముడు రొట్టెలు తిన్నాడు అనే పదంలో రాముడు కర్త, రొట్టె కర్మ , తిన్నాడు క్రియ)

ఈ ఉదాహరనలో కర్మ రోట్టె  ముక్క కాబట్టి దానిని ఎలా తిన్నా దానికి ఒరిగేది ఏమీ లేదు.దానికి కలిగే బాధేదీ లేదు  కాని స్త్రీ ప్రాణమున్న మానవ పుట్టుక.

పురుషుడి కామం పాలు పొంగినట్టే నిమిషాల్లో అయిపోతుంది. పాలు పొంగినట్టు వీర్య స్కలనం జరిగిపోతుంది. తను భావప్రాప్తి చెందినట్టుగా భావిస్తాడు. కాని ఒక గొప్ప వ్యూహంతో స్త్రీకి దగ్గరై ఆమెను చూపులతో, మాటలతో,నిట్టూర్పులతో, స్పర్శతో, నాలికతో,పెదాలతో , కాళ్ళు,చేతులు , ఒకటేం కర్మ అన్ని అంగాలతో ఉడికించి ఆమె ఇక తట్టుకోలేను బాబో అని పురుషుడ్ని తన మీదికి  లాగేసుకోవాలి . అంగ ప్రవేశానికి తపించి పోవాలి. అందాక పురుషుడు వీర్య స్కలనం కానీయకుండా తగు జాగ్రత్తలు తీసుకో కగాలి.

 అంగ ప్రవేశానంతరం కూడ తొందరపడక ఆమె స్థితి గతులపై దృష్ఠి పెట్టి ఓపికతో, ఓర్పు, నేర్పులతో కదలికలు,ఆట విడుపులు ప్లాన్ చేసుకోకలిగిన   నాడు ఆమెకు కలిగే భావప్రాప్తికి ఏమాత్రం తీసిపోని ఆత్మ సంతృప్తి పురుషునికి కలుగుతుంది.

అది మాటల్లో చెప్పలేనిది. . ఇలా ప్రతి భార్య ,భర్త ఒక రాత్రి భావ ప్రాప్తి చెందితే మరో నెలదాక ఇద్దరికీ రతి పై ఆలోచన కూడ కలుగదు. అది రతిలోని మర్మం. ఎంత లోతుగా అనుభవిస్తే సంఖ్యలు తగ్గి పోతాయి.

సహజ సిద్దంగానే ఇద్దరికీ ప్రకృతి మీద,సృష్ఠి మీద ,సృష్ఠికర్త మీద భక్తి భావం చిగురిస్తుది.

ఆథ్యాత్మికం వయా సెక్స్: 2

ఆథ్యాత్మికం వయా సెక్స్: 2
సాధారణంగా ప్రతి ఒక్కరు భావించేదేమంటే ఆథ్యాత్మికం , సెక్స్ పరస్పర వైరుధ్యము గల అంశాలని .నిజానికి ఇవి మానవుడ్ని ఉన్నత శిఖరాలకు చేర్చే , కనీశం జంతు స్థాయికి దిగజారిపోక చూసే మెట్లే. అవును మరి. మనిషి
తలచుకుంటే దేవుడు కాగలడు. లేదా జంతు స్థాయికి దిగ జారగలడు. ఈ రెండింటిని నిర్ణయించేది సెక్స్ పట్ల అతనుకున్న దృక్పథమే.

ఒక వేళ అతను సెక్స్ అంటే నేరమని, పాపమని, ఆయువును తగ్గిస్తుందని, శక్తి హీనుడుగా మారుస్తుందని , మాయలో పడవేస్తుందని ఇలా రక రకాలుగా భావించి తనలోని కామవాంచను అనగత్రొక్క చూస్తే ఏదో రోజున అతనిలో చాలా కాలంగా భంధించి ఉంచిన జంతువు సంకేళ్ళను తెంపుకుని భయిటకొచ్చి స్వైరవిహారం చేస్తుంది.

అలా కాక యాంత్రికంగా సెక్సును అనుభవిస్తూ , దానికే భానిసై పోయినా అతను జంతు మాత్రంగా మిగిలి పోతాడు. బుద్దుడు చెబుతాడు. సత్యం ఆ కోశాన లేదు, ఈ కోశానా లేదు. అది మద్యలో ఉంది. విడ మరచి చెప్పాలంటే జీవన వికాశం సెక్సులోను లేదు, బ్రహ్మచర్యంలోను లేదు.

బ్రహ్మచర్యం మనిషిని సెక్సుకు సిద్దం చేస్తుంది. లోడడ్ పిస్టల్ గా మారుస్తుంది. ట్రిగ్గర్ మీద చెయ్యి తగిలితే ప్రేలి పోతాడు. అలాగే సెక్సు బ్రహ్మచర్యానికి సిద్దం చేస్తుంది. అంటే మరో సారి సెక్సులో పాల్గొనే శక్తిని పుంజుకునేంత వరకు.

ఈ చట్రంలో తగులుకుంటే మనిషి కేవలం జంతువులాగే జీవించ వలసి వస్తుంది.  దీంతో మనిషి సెక్సు మీద చిన్న చూపు, బ్రహ్మచర్యమంటే గొప్పా అనే నిర్ణయానికొస్తాడు.   ఇటువంటి వారే సమాజాన్ని ముఖ్యంగా యువతరాన్ని తప్పు ద్రోవ పట్టించి సెక్స్ పట్ల అపరాధ భావాన్ని పెంపొందించారు. మానవశరీరం, సెక్సు  ఆథ్యాత్మికతకు అడ్డని భావించి ఎన్నో ఆంక్షలు విధించేరు.

ఓషో చెబుతారు. మానవ శరీరం అతనికి ఒక శతృవు కాదు. మితృడు కాదు.అదో పరికరం. కాని మానవ నైజం ఎట్టిదంటే ప్రతి దానిని వారు తమ నాశనం కోసమే వినియోగిస్తుంటారు. ఇది కేవలం తెలియని తనమే. ప్రేమ,దేశ భక్తి,దైవ భక్తి ఏదైనా మరి దేనినైనా తమ సర్వ నాశనానికి వినియోగించుకోవడంలో మానవులను మించిన జీవరాశులు  భూ ప్రపంచం మీద లేవు. అలానే సెక్సును సైతం తమ నాశనానికే వినియోగించేరు.  అత్యుత్సాహంతో చితికిన పడి సెక్సును దాదాపుగా నిషేదించేరు.

 నీళ్ళకు సంభందించి ఒక రూల్ ఉంది. నీటిని అదిమి దానిని పరిమానాన్ని తగ్గించలేము.దీనిని బాస్కలిన్ రూల్ అంటారు. కామవాంచ కూడ అటువంటిదే. భూమిలోనైతే విత్తనం వేస్తే/పడితే అది వృక్షమై ఫలితాన్నిస్తుంది. బొగ్గు సైతం వజ్రంగా పరిణితి చెంద కలదు. కాని మానవ మస్తిష్కంలో కామ వాంచను పాతి పెడితే అది హింసా ప్రవృత్తిగా పరిణితి చెంది భయిటపడుతుంది.

ఇక్కడ ఒక నిగూఢ రహస్యాన్ని మీకు చెబుతున్నాను. ఈ జీవరాశులన్నింటికి మూలం ఏక కణ జీవి అయిన అమీబా. అది బలిసి సెల్ కాపియింగ్ ద్వారా రెండుగా విడిపడింది.  ఈ క్రమంలో కాపియింగ్ లో తారాసపడ్డ తప్పిదాల కారణంగా కొత్త జీవ రాశులు పుట్టుకొచ్చాయి. కోతి వచ్చింది. కోతినుండి మానవుడు వచ్చాడు.

ఒకే శరీరంగా, ఒకే ప్రాణంగా ఉన్నప్పుడు కాలం,దూరం, అబధ్రత, సమాచార లోపం వంటి ఏ సమస్యా లేదు. ఈ తియ్యని స్మృత్లులు సెల్ కాపియింగ్ ద్వారా  సెల్ టు సెల్ కాపి అయ్యి  ప్రస్తుతం మానవ మస్తిష్కంలోను ఆ స్మృతులు ఉన్నాయి.

సాటి జీవరాశులతో మమేకం అయితే కాని తమలోని అబధ్రత పోదన్న తలంపు ప్రతి మానవుని మస్తిష్కపు పొరల్లోను దాగి ఉంది. అయితే ఇక్కడ చిన్న పొరభాటు జరిగి పోయింది . ఒకే ప్రాణం, ఒకే శరీరంగా ఉన్న తాము విడి పడడానికి, ఏకం కాలేక పోతుండటానికి  తమ శరీరాలే కారణం అన్న పోహ మనుషుల్లో వచ్చింది.

సైకాలజి చెప్పేదేమంటే " ప్రతి మానవుడు ఏం చేసినా ఆ చర్యకు అతనిని ప్రేరేపించేవి రెండే వాంచలు ఒకటి చంపటం, మరొకటి చావడం"

ఈ వాంచల గంగోద్రి ఏదో సైకాలజి చెప్పలేదు. దాని పని కూడా కాదది. అయితే యాధృచికంగా ఈ జిష్ఠును నేను పట్టుకో కలిగాను.  చావడం చంపడం దేనికి? శరీరాలను రాల్చుకోవడానికి ! శరీరాలను త్యజించాలనుకోవడం దేనికి?
శరీరాలు లేకుంటే  ఆత్మ స్వరూపంతో సాటి జీవ రాశులతో మమేకం  కావడం సులభతరమన్న భావం.

మాంసాహారం పై ప్రీతి, భరువు తగ్గించుకోవాలన్న ఆకాంక్ష అందుకోసం ప్రాణాల మీదికి తెచ్చుకునే దుస్సాహసం ఇవన్నింటికి కారణం కూడా చావడం, లేదా చంపడం పై ఉన్న జిలే. మరి దీనికి సెక్సుకి ఏమిటి సంబంధం అంటారా? ఉంది.

పురుషుని కోణంలో:
వీర్య స్కలనం అయ్యేంత వరకు చంపే కోరిక నెరవేరుతుంది. స్కలనానంతరం చచ్చే కోరిక నెరవేరుతుంది
స్త్ర్రీ కోణంలో:
పురుషునికి వీర్య స్కలనం అయ్యేంత వరకు చచ్చే  కోరిక నెరవేరుతుంది. స్కలనానంతరం చంపే  కోరిక నెరవేరుతుంది

చచ్చే చంపే కోరికలు ఒకే చోట నెరవేరడం సెక్సులోనే సుసాథ్యం కాబట్టె మానవులకు సెక్సు పట్ల ఇంత మక్కువ ఏర్పడింది.

బుల్లి మరణం:
పైగా స్త్ర్రీ పురుషులు ఇరువురు మెళకువతో, ప్రజ్నతో, నేర్పుతో, చైతన్యంతో సెక్సులో పాల్గొంటే ఇద్దరికి ఏక కాలంలో ఆర్గాజం ( భావ ప్రాప్తి) కలిగే అవకాశం ఉంటుంది. భావ ప్రాప్తి కలిగినప్పుడు కాలం తెలీని స్థితి ఏర్పడుతుంది.శరీరం, మనస్సు, భుద్ది అన్నీ స్విట్చ్ ఆఫ్ అవుతాయి. వీటికి అధనంగా తనకేదో మరో రూపం, వేవ్ లెంగ్త్ ఉందనే భావం మనిషిలో ఏర్పడుతుంది. ఈ స్థితిని ఆంగ్లంలో బ్లాక్ అవుట్ అంటారు. కాని నేను దీనిని బుల్లి మరణమనై వ్యవహరించ దలచాను.

ఈ బుల్లి మరణం యోగంలో కలిగే సమాధికి ట్రెయిలర్ వంటిది.ట్రెయిలరే చూడలేని వాడు సినిమా ఎలా చూడ గలడు. అందుకే  ఆథ్యాత్మికం వయా సెక్స్ అని పేర్కొన్నాను. సెక్సునుండి సమాధి అనేది వేరే స్కూలు. ఇది తాంత్రికానికి సంభంధించింది. ఇది సామాన్యులకు అసాధ్యం. కాని ఈ టపాలో నేను పేర్కొన్న ఆథ్యాత్మికం వయా సెక్స్ అందరికి సుసాధ్యం. దానిని ఎలా సాధ్యం చేసుకోవాలో తదుపరి టాపాల్లో వివరిస్తాను.

జీవరాశుతర తరాలుగా